Τ. Χατζηγεωργίου: Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον Τσίπρα ότι πήρε τον λάθος δρόμο

Κώστας Φιλίδης, Ευριπίδης Ταρασίδης- Tη σημασία των Ευρωεκλογών του 2019 σημείωσε ο ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ, Τάκης Χατζηγεωργίου ο οποίος συμφώνησε με το περιεχόμενο της ομιλίας του Αλέξη Τσίπρα στο Ευρωκοινοβούλιο. Ταυτόχρονα έθεσε τους προβληματισμούς του για την άνοδο της ακροδεξιάς και την μη επίλυση του Κυπριακού

Την άποψη του ότι ο Αλέξης Τσίπρας κέρδισε τις εντυπώσεις στην τελευταία του παρουσία στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο εξέφρασε ο Κύπριος ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ, Τάκης Χατζηγεωργίου. Μιλώντας στο Κόκκινο Καβάλας, σημείωσε την ορθότητα των λεγομένων του Έλληνα πρωθυπουργού, ο οποίος έθεσε για τις επόμενες Ευρωεκλογές ως διακύβευμα την επικράτηση των δυνάμεων της συνεργασίας και της σύνθεσης ενάντια σ’ αυτές της μισαλλοδοξίας.

Στο πλαίσιο αυτό, υποστήριξε ότι υπάρχουν ενδείξεις ενδυνάμωσης της άκρας δεξιάς ακόμα και σε χώρες όπως η Σουηδία και η Φιλανδία, οι οποίες προστίθενται στις περιπτώσεις της Ιταλίας, της Αυστρίας, της Πολωνίας, της Ουγγαρίας. Χαρακτήρισε για τον λόγο αυτόν, πολύ δύσκολη μάχη την επερχόμενη αναμέτρηση των Ευρωεκλογών.

Σε ό,τι αφορά την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα, τόνισε ότι κέρδισε τις εντυπώσεις, κυρίως στη δευτερολογία του, όταν δηλαδή «πικαρίστηκε λίγο από τις παρεμβάσεις των πολιτικών αρχηγών». Συμπλήρωσε ότι «ο κ. Τσίπρας είχε μπροστά του δύο δρόμους όταν ανέλαβε : τον ορατό δρόμο, τον οποίο ένα μεγάλο μέρος του διαβήκαμε και τον αχαρτογράφητο. Κανείς δεν μπορεί να πει σ’ αυτό τον άνθρωπο, που είναι με τα κάρβουνα στα χέρια του, ότι ήταν σωστό να πάρεις τον αχαρτογράφητο».

Μικρό καλάθι για την επίλυση του Κυπριακού

Όσον αφορά τις νέες συνθήκες για την πιθανή επίλυση του Κυπριακού ζητήματος, ο κ. Χατζηγεωργίου σημείωσε τα εξής:

«Έχω ακούσει περί του Κυπριακού εκατοντάδες φορές επί εικοσαετία. Δεν θα πετάξω στον κάλαθο των αχρήστων τις συναντήσεις που γίνονται και το γεγονός ότι ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ έστειλε απεσταλμένο να δει τον κ. Τσαβούσογλου, τον Κύπριο πρόεδρο κτλ. Αλλά, μετά από τόση εμπειρία, τόσες απογοητεύσεις στην προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού, πρέπει να είναι κανείς πάρα πολύ φειδωλός στο να αναμοχλεύει όνειρα των ανθρώπων. Την ώρα που υπάρχει μεγάλη πιθανότητα-αυτό δείχνει η ιστορία- να καταβαραθρωθούν μπροστά στην πόρτα τους για χιλιοστή φορά.

Θεωρώ ότι ο γ.γ. πολύ δύσκολα θα ξεκινήσει νέα πρωτοβουλία. Δεν συμβαίνει αυτό που συνέβαινε ως τώρα, δηλαδή οι Κύπριοι ή η Τουρκία ή η Ελλάδα να αναμένουν τον γ.γ. να καλέσει τους δύο ηγέτες σε συνομιλίες, καθώς αυτή τη φορά συμβαίνει το ανάποδο. Ο γ.γ. αναμένει, αυτό τουλάχιστον έχει γράψει στην έκθεση του , από τον Ελληνοκύπριο και Τουρκοκύπριο ηγέτη να τον καλέσουν. Δεν ξέρω τι ειπώθηκε στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις του κ. Κοτζιά ή του κ. Αναστασιάδη ώστε να έχω μία πιο καθαρή εικόνα, αλλά δεν έχω πεισθεί ότι θα ξεκινήσει μία τέτοια πρωτοβουλία. Ο κ. Κοτζιάς δήλωσε πως πρέπει να υπάρξει μία προεργασία, που ασφαλώς είναι μία σωστή σκέψη, αλλά κάποιος μπορεί να πει ότι για 45 χρόνια αυτή η καλή προεργασία δεν έγινε. Και η σκέψη ότι «του χρόνου μπορούμε να βρούμε μία καλύτερη λύση» έχει αποδειχθεί λανθασμένη.

Άλλωστε στην Τουρκία τα πράγματα χειροτερεύουν. Σήμερα η Τουρκία χτυπά ξανά τις θύρες της Ευρώπης για οικονομικούς λόγους και δεν πιστεύω ότι μέσα στο καλάθι των Ευρωπαίων ηγετών, που θα κινηθούν προς την κατεύθυνση υποβοήθησης της τουρκικής οικονομίας, υπάρχει ως ανταλλάξιμο το Κυπριακό πρόβλημα.

Δεν θέλω να καταδικάζω όταν κάτι θετικό ακούγεται. Άλλα και η κ. Μέι, ο κ. Κάλαχαν και άλλοι το έχουν πει στο παρελθόν για λύση του Κυπριακού, όπως τώρα ανέφερε η κ. Μέρκελ. Είναι άλλο πράγμα να λες κάτι και άλλο να λες «αν δεν γίνει αυτό, δεν μπορεί να γίνει εκείνο». Συμφέρει σήμερα τον Γερμανό πολίτη να πει ότι «δεν βοηθώ την Τουρκική οικονομία», με συνεπακόλουθο να καταρρεύσουν οι τράπεζες ή οι ιδιώτες τους που συνεργάζονται κατά χιλιάδες στην Τουρκία, προς χάριν επίλυσης του Κυπριακού προβλήματος; Δεν το βλέπω.

Στην πολιτική, αν δεν κάνεις κάτι στον χρόνο του, παράτα τα. Εάν η επίλυση του Κυπριακού γινόταν τα ’77 ή εάν την λύση που σου πρότειναν τότε την βάλει το 2018, θα παράγει άλλα αποτελέσματα. Ο χρόνος έχει δημιουργήσει φοβερά ζητήματα στην Κύπρο. Η Τουρκία έχει ρίζες που χτυπούν μέχρι το βάθος των αποθεμάτων του φυσικού αερίου. Τούρκοι πολίτες κατοικούν, μάλλον κατά πλειοψηφία πλέον, στις κατεχόμενες περιοχές, έχουν κατεδαφιστεί σπίτια Ελληνοκυπρίων, έχουν κατασκευαστεί ουρανοξύστες. Πλέον η λύση, αν επέλθει, που εύχομαι και για δεκαετίες εργάζομαι γι αυτό, δεν θα παράξει τα αποτελέσματα που ένας Κύπριος θέλει, να συζήσουν δηλαδή Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι και να μοιραστούν δίκαια την εξουσία. Εκτός και αν τα δω να έρχονται με την πάροδο άλλων τόσων χρόνων. Άρα η λύση θα πρέπει να ιδωθεί από την σκοπιά των μελλοντικών γενιών.

Η εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου μπορεί να περιπλέξει, μπορεί και να βοηθήσει. Μπορεί να αποτελέσει αιτία συνεργασίας, μπορεί να αποτελέσει και αιτία να θεμελιωθεί η διχοτόμηση. Εδώ υπάρχουν δυο σκέψεις. Η μία λέει να κάνουμε συνεργασία με την Ελλάδα, την Αίγυπτο, το Ισραήλ, τον Λίβανο, την Ιταλία έτσι ώστε να απομονώσουμε την Τουρκία, να την κάνουμε να διψάσει από ανάγκη ενέργειας και να υποκύψει. Η άλλη είναι να κάνουμε όγκο αντίστοιχο με τον όγκο και τη δύναμη της Τουρκίας, μίας μεγάλης χώρας 80 εκατομμυρίων με τα γνωστά σύνορα που την καθιστούν γεωστρατηγικά σημαντική και αφού πάρουμε τον ίδιο όγκο δύναμης να πάμε να προτείνουμε μία συζήτηση και να δούμε αν συνέργειες που προτείνονται από τις συνέργειες φυσικού αερίου θα φέρουν και λύση του Κυπριακού. Εγώ είμαι με τη δεύτερη άποψη. Αλλά δεν ξέρω αν είναι η κατευθυντήρια σκέψη των ιθυνόντων.

Η απουσία της Κύπρου από την ΕΕ θα της δημιουργούσε προβλήματα. Το γεγονός ότι βρίσκεται στην ΕΕ προσφέρει μία εντύπωση κελύφους προστασίας (οι εντυπώσεις στην πολιτική έχουν το βάρος τους). Εντούτοις, στην αρχή της ένταξης μας υπήρξε μία ζύμωση για το Κυπριακό μέσα στην ΕΕ. Χάθηκε εκείνη η ευκαιρία. Με την πάροδο των ετών η παρουσία μας υπενθυμίζει ότι υπάρχει ένα πρόβλημα στις παρυφές των χωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά ως εκεί. Υπήρχαν πολύ θετικά ψηφίσματα, με πολλή δουλειά εκ μέρους μας, ψηφίσματα υπέρ της επιστροφής της Αμμοχόστου, αλλά στη συνέχεια μπαίνουν μέσα σε συρτάρι, όπου υπάρχουν πολλά άλλα».

Φοβάμαι πως τα προβλήματα διώχνουν το κόσμο από τις κάλπες

Αναφερθείς στην εκλογική αναμέτρηση για τις Ευρωεκλογές στην Κύπρο, ο ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ τόνισε ότι δεν έχουν γίνει ακόμα οι εσωτερικές συζητήσεις στο κόμμα του σχετικά με το ποιο θα είναι το ψηφοδέλτιο, ποια θα είναι τα αιτούμενα που θα προταχτούν κτλ.

«Τα προβλήματα των τελευταίων χρόνων είναι πολλά, κυρίως οικονομικά εγκλήματα, υγείας κτλ. Μπορεί να δημιουργούν μία αίσθηση του στυλ «ψηφίστε την Αριστερά». Ανησυχώ όμως ότι αυτά τα προβλήματα διώχνουν και πολύ κόσμο από τις κάλπες. Είναι δύσκολο να συζητήσεις με έναν άνθρωπο που η ζωή τον σπρώχνει να είναι κοινωνικά αποκλεισμένος. Χρειάζεται πόρτα-πόρτα να έρθεις σε επαφή με τον κόσμο και να κάνεις μία ειλικρινή συζήτηση και σε βάθος και αυτό δεν είναι εύκολο πράγμα» σημείωσε.

Εξάλλου, σχετικά με τις άλλες δυνάμεις και συγκεκριμένα για το κόμμα του κ. Αναστασιάδη και το ακροδεξιό κόμμα της Κύπρου, δήλωσε τα εξής: «Η διακυβερνήση του κ. Αναστασιάδη, η οποία είναι στον 6ο χρόνο έχει βγάλει στην επιφάνεια προβλήματα σοβαρά τα οποία δεν καταφέρνει να επιλύσει. Έχει αυξηθεί το έγκλημα, έχει καταρρεύσει το σύστημα υγείας κ.α. Όλα αυτά, πιθανόν να κάνει κάποιον κόσμο να σκεφτεί ότι πρέπει να φύγουν αυτοί και πρέπει να τους στείλω ένα μήνυμα στις Ευρωεκλογές. Όμως υπάρχει και η ανάπτυξη του λεγόμενου «φιλικού φασισμού», δηλαδή της αντίστοιχης πτέρυγας της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο (ΕΛΑΜ). Και εκμεταλλευόμενο την φτώχεια και τις δυσκολίες στη ζωή του πολίτη, χαϊδεύει τα αυτιά με εθνικιστικές κορώνες. Και με αυτό τον τρόπο βρίσκει διέξοδο σε κάτι που τον υπερβαίνει, όπως είναι η πατρίδα».

Ακούστε τη συνέντευξη του Τάκη Χατζηγεωργίου στην εκπομπή Καβάλα Στο Κόκκινο: