Στον Οδυσσέα είναι αφιερωμένο το φετινό Φεστιβάλ Φιλίππων

Η αντίστροφη μέτρηση για το φετινό Φεστιβάλ Φιλίππων ξεκίνησε

«Στον ήρωα της καρτερίας, τον Οδυσσέα, που μας δείχνει τον δρόμο ακόμα και σήμερα”, είναι αφιερωμένο το φετινό καλοκαιρινό φεστιβάλ Φιλίππων του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, όπως αποκάλυψε, μιλώντας στην ΑΥΓΗ ο καλλιτεχνικός διευθυντής, Θοδωρής Γκόνης. Μάλιστα, αυτό το διάστημα ολοκληρώνει τις συζητήσεις και κλείνει τις συμφωνίες με τους καλλιτέχνες και τους συντελεστές, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους θα είναι νέοι και θα προέρχονται από όλα τα είδη της τέχνης και ιδιαίτερα της μουσικής.

Υπότιτλος της θεματικής θα είναι “Η τέχνη της επιβίωσης” και οι εμπλεκόμενοι, όπως μας ομολογεί, θα είναι άνθρωποι απρόβλεπτοι, “νεότερα παιδιά, πιο ραπ, καθώς οι ραψωδοί ήταν οι πρώτοι ράπερ”, όπως επισημαίνει εύστοχα!

Αφορμή για τη συζήτηση με τον Θ. Γκόνη στάθηκε η παράσταση που σκηνοθετεί ο ίδιος με τίτλο «Η βιογραφία του πατρογονικού» βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Μάγκυς Κριθαρέλλη, το οποίο, μετά τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε στην Καβάλα, παρουσιάζεται την Παρασκευή 11 και το Σάββατο 12 Ιανουαρίου στο Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη.

“Με ενδιαφέρει, ένα δημοτικό περιφερειακό θέατρο, για να είναι σοβαρό στην προγραμματική του διακήρυξη, να μπορεί να παράγει, να έχει μια δική του τοπική καλλιέργεια που να είναι αναγνωρίσιμη. Αλλιώς δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο να υπάρχουν τα ΔΗΠΕΘΕ. Αυτός είναι ένας από τους βασικούς του στόχους, εξάλλου για αυτό φτιάχτηκαν κιόλας”, υπογραμμίζει ο γνωστός σκηνοθέτης, συγγραφέας και ποιητής, που μας αποκαλύπτει πώς εντόπισε το το βιβλίο, που αναφέρεται στην ιστορία ενός σπιτιού. “Συνηθίζω να ψάχνω στα βιβλιοπωλεία, όπως ο πολύς κόσμος κάνει στις βιτρίνες της Ερμού, και ξαφνικά εκεί σε βρίσκει το καλό, όπως και το κακό. Μου άρεσε το κείμενο, το δουλέψαμε με τον τρόπο που ξέρει το θέατρο να το κάνει, κι έγινε αυτή η παράσταση για την οποία είμαι πολύ χαρούμενος, καθώς απέδειξε ότι ένα κείμενο μπορεί να γεννηθεί, να ανθίσει και να βγάλει καρπό. Η παράσταση άρεσε πάρα πολύ στην Καβάλα, γιατί δεν είναι μόνο η ιστορία της πόλης. Αυτό το σπίτι θα μπορούσε να ήταν σε οποιαδήποτε πόλη της χώρας. Καθώς από μέσα περνάει όλη η ιστορία του τόπου, της Μακεδονίας, των Βαλκανίων και όλης της Ελλάδας. Η Ιστορία δεν περιορίζεται, είναι μεγάλο και παράφορο κύμα” εξηγεί.

Ο Θ. Γκόνης δεν κρύβει πως η παράσταση τον συγκίνησε πολύ, “κυρίως οι ιστορίες των κτητόρων, εκείνων που έχτισαν το σπίτι, οι οποίοι ήρθαν στην Καβάλα στο τέλος του 18ου αιώνα από το Σούλι, αφού πολέμησαν στο Μεσολόγγι, αλλά και με τον Τσάμη Καρατάσο στη Χαλκιδική για την απελευθέρωση της Μακεδονίας. Βρίσκονται καπνεργάτες και γιδοβοσκοί σε ένα χωριό του Παγγαίου και κατορθώνουν μέσα στην οθωμανική περίοδο να αποκτήσουν εργοστάσιο καπνού και να γίνουν καπνέμποροι χτίζοντας στη συνέχεια αυτό το σπίτι στην Καβάλα. Αυτό το αγόρασε μια άλλη οικογένεια το 1937, η οποία ζει ακόμα εκεί. Ένας άλλος λόγος που αυτό το βιβλίο μου άρεσε είναι επειδή περπατώντας στους δρόμους ακούς τους ανθρώπους να γκρινιάζουν και να διαμαρτύρονται πολύ. Διαβάζοντάς το, αναρωτιέμαι τι θα έλεγαν αυτοί οι άνθρωποι σήμερα, όταν πέρασαν από την τρύπα της βελόνας! Έπαιρνα αισιοδοξία από αυτό το κείμενο γιατί είναι ελπιδοφόρο κι όταν το δείξαμε σε σχολικές παραστάσεις τα πρωινά, με το που ξεκινούσε η ιστορία, όλα σιωπούσαν, βλέποντας τα σημεία και τα θαύματα που είχαν συμβεί”.