Γιάννης Μουζάλας: Στις ευρωεκλογές πρέπει να χτυπηθεί η ενσωμάτωση της ακροδεξιάς από τη Δεξιά

Κώστας Φιλίδης - «Το πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι η άνοδος της ακροδεξιάς, αλλά η ενσωμάτωση της ακροδεξιάς, του ακροδεξιού λόγου και της ακροδεξιάς πράξης από την παραδοσιακή Δεξιά. Αυτό θεσμοποιεί την ακροδεξιά πρακτική».

Αυτό χαρακτήρισε ως κεντρικό ζήτημα στην επιλογή των πολιτών στην μάχη των ευρωεκλογών ο υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και τέως υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας, μιλώντας στο «Κόκκινο Καβάλας».

Επεξηγώντας, σημείωσε ότι «η ακροδεξιά, μέσα από το Λαϊκό κόμμα, με συμμαχίες συμμετέχει σε Κυβερνήσεις αρκετών χωρών. Πάρτε ως παράδειγμα τη Νέα Δημοκρατία: Ο λόγος και η πράξη της, όπου μπορεί να τα κάνει πράξη, συμπίπτουν σε πολλά ζητήματα με το λόγο της Χρυσής Αυγής. Το ακροδεξιό κόμμα VOX  στην Ισπανία προσπαθεί με το Λαϊκό κόμμα του Ραχόι να συνεργαστούνε. Αυτή είναι η πιθανή τραγωδία της Ευρώπης, που πρέπει η Προοδευτική Συμμαχία, η Αριστερά με τις άλλες δημοκρατικές δυνάμεις να ανακόψει πρακτικά».

Στην ερώτηση αν, τελικώς, η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να συμπεριληφθεί στις  δημοκρατικές δυνάμεις, απάντησε λέγοντας πως «η Νέα Δημοκρατία αρνήθηκε να συμπεριληφθεί μέσα σ’ αυτές τις δυνάμεις. Δεν αρκεί η διαφοροποίηση του κ. Γ. Μεϊμαράκη, την οποία οφείλει κανείς να χαιρετήσει, όταν κύριος λόγος της Νέας Δημοκρατίας, όπως αυτός εκφράζεται από τον Βορίδη, τον Γεωργιάδη και δεκάδες άλλους βουλευτές, είναι ενσωμάτωση του ακροδεξιού λόγου. Με γραβάτα πιθανόν, αλλά αυτό είναι».

Όσον αφορά το ερώτημα αν, επί του πρακτέου, με την ψήφο μας και μόνο μπορούμε να κάνουμε κάτι, επισήμανε ότι «η ψήφος μας είναι η αναγκαία προϋπόθεση, είναι η αναγκαία συνθήκη. Δεν είναι ικανή, αλλά χωρίς αυτή δε γίνεται. Η συνεργασία Σοσιαλδημοκρατίας, Πρασίνων και Αριστεράς δεν είναι μία εύκολη υπόθεση, όμως όλα δείχνουν ότι και στους σοσιαλδημοκράτες μιλούν για την ανάγκη προοδευτικής συμμαχίας. Θα γίνει. Δεν υπάρχει τίποτα χαριτωμένο σε αυτή τη φάση, δεν υπάρχει τίποτα ελαφρύ, είναι μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση και για την Ευρώπη και για τους λαούς. Υπάρχει ανάγκη να γίνει όσο πιο γρήγορα γίνεται».

Γιατί πρέπει να καταψηφίσουμε τη Δεξιά

Διευκρίνισε ότι «όταν λέω ότι πρέπει να καταψηφίσουμε τη Δεξιά και την ακροδεξιά, και να ψηφίσουμε την Προοδευτική Συμμαχία, δεν αναφέρομαι μονάχα στην ιδεολογία που, προφανώς, υπάρχει πίσω από αυτήν την ενέργεια. Λέω ότι πρέπει να ψηφίσουμε αύξηση του  κατώτατου μισθού, κατάργηση του υποκατώτατου μισθού σε όλη την Ευρώπη. Συλλογικές συμβάσεις, δημόσια νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας σε όλη την Ευρώπη. Δημόσια εκπαίδευση σε όλη την Ευρώπη και περισσότερο στην Ελλάδα, που είναι η σημαία του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη. Η Νέα Δημοκρατία βγαίνει και λέει για κάθε πέντε που φεύγουν από το Δημόσιο θα προσλαμβάνουμε έναν. Οι ίδιοι οι θεσμοί έχουν δώσει την άδεια να προλαμβάνουμε έναν για κάθε έναν που φεύγει. Πώς θα στελεχωθούν τα νοσοκομεία, τα σχολεία, η Τοπική Αυτοδιοίκηση;

Στην παρατήρηση ότι όταν ο κ. Μητσοτάκης θήτευσε ως υπουργός έδειξε τα δείγματα γραφής του για το πως θεωρεί το Δημόσιο και μάλιστα εν μία νυκτί κάποιοι έχασαν τη δουλειά τους, τόνισε ότι «αυτό πρέπει να το δείξουμε τον κόσμο. Η μάχη είναι ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι, ανάμεσα στην Ευρώπη των λαών και των μονοπωλίων. Αυτό είναι το όραμα μας, αλλά είναι κι ένα πρακτικό ζήτημα το γεγονός ότι δεν θα γίνουν απολύσεις, ότι ανεβάσαμε τους κατώτατους μισθούς, ότι δώσαμε τα επιδόματα Πρόνοιας, τα οποία μπορούσαν να ανακόψουν. Ξεχνούμε τις στιγμές που τρέχανε κατά δεκάδες χιλιάδες οι Έλληνες στην πλατεία Συντάγματος, την πλατεία Αριστοτέλους όπου πετούσαν σακούλες με τρόφιμα; Αυτό παρέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ. Θέλουμε να γυρίσουμε εκεί; Αυτό είναι το δίλημμα  που έχει να λύσει ο ψηφοφόρος στις ευρωεκλογές».

Συμπλήρωσε, επίσης, ότι «ένα από τα αιτήματα της Δημοκρατικής Συμμαχίας είναι η δυνατότητα του Δημοσίου να κάνει αναπτυξιακά έργα. Άρα να δημιουργούνται θέσεις εργασίας. Για την καθημερινότητά μας παλεύουμε και, βεβαίως, για το κράτος Δικαίου.

Η Δεξιά χρησιμοποίησε το μεταναστευτικό, όπως και η ακροδεξιά για να κερδίσει εκλογές. Το κύριο πρόβλημα του καγκελαρίου της Αυστρίας, Σ. Κουρτς, ήταν το μεταναστευτικό. Ο πρώτος νόμος που ψήφισε ήταν η 12ωρη υποχρεωτική εργασία. Ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Β. Ούρμπαν, είχε το μεταναστευτικό ως το κύριο πρόβλημά του και την καθαρότητα της Φυλής των Ούγγρων. Οι πρώτοι νόμοι που ψήφισε ήταν η ελαστική εργασία και η κατάργηση της ανεξαρτησίας των δικαστηρίων. Καταδιώχθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση γι’ αυτό. Έφερε την κατάργηση της ανεξαρτησίας των πανεπιστημίων και πρόσφατα αποφάσισε 400 ώρες υποχρεωτικής εργασίας για τους εργαζόμενους, η οποία θα πληρώνεται τρία χρόνια μετά. Το ιδεολογικό πρόσημο της Δεξιάς και της ακροδεξιάς έχει εργαλειοποιηθεί, ώστε να γίνει μία τεράστια επίθεση στο χώρο της εργασίας, των εισοδημάτων, των δικαιωμάτων στην Υγεία και την Εκπαίδευση. Αυτό αντιπαλεύουμε σε αυτές τις Ευρωπαϊκές εκλογές και, προφανώς, αυτό αντιπαλεύουμε και στη χώρα μας, γιατί και σε εθνικό επίπεδο οι θέσεις του κ. Μητσοτάκη δεν διαφέρουν καθόλου από αυτές τις θέσεις. Ίσως να είναι και πιο προχωρημένες προς δεξιά σε ορισμένα ζητήματα».

Η ενσωμάτωση λέγεται μεταφασισμός

Αναφερόμενος στον διαχωρισμό της ακροδεξιάς από τα νεοναζιστικά μορφώματα είπε πως «ο τρόπος που εμφανίζεται η ακροδεξιά κάθε φορά είναι διαφορετικός και σε κάθε χώρα έχει να κάνει και με τις συνθήκες. Ξαναλέω ότι το κύριο πρόβλημα δεν είναι η άνοδος της ακροδεξιάς, αλλά η είσοδος και η έκφρασή της μέσα από την παραδοσιακή Δεξιά. Η Χρυσή Αυγή υπήρχε πάντα με άλλες μορφές. Ήταν μία περιθωριακή οργάνωση, η οποία ζούσε στις σκιές κι έκανε τους τραμπουκισμούς πάντα μέσα στις σκιές. Πότε αρχίζει να ανεβαίνει; Όταν η λιτότητα των μνημονίων εξαφάνισε το εισόδημα των Ελλήνων και τη σταθερότητα που θεωρούσαν ότι έχουμε και όταν ο Αντ. Σαμαράς (αλλά και το ΠΑΣΟΚ, γιατί συγκυβερνούσαν) βγήκε σαν επίσημη θεσμική Δεξιά και κάλεσε τους Έλληνες να επανακτήσουμε τις πλατείες μας. Καταλαβαίνετε; Βγαίνει από το ΠΑΣΟΚ ο κ Ανδρέας Λοβέρδος και βάζει τις οροθετικές στο στόχαστρο. Να λοιπόν πως έγινε η ενσωμάτωση της ακροδεξιάς μέσα στην παραδοσιακή Δεξιά. Αυτό εγώ το λέω μεταφασισμό. Γιατί δεν είναι ο παραδοσιακός φασισμός. Είναι ένας φασισμός που μερικές φορές δείχνει χαρούμενο πρόσωπο, αλλά είναι ό,τι πιο σκληρό έρχεται για την Ευρώπη και πρέπει να αντιμετωπιστεί».

Σχολή δεξιών στελεχών με ακροδεξιά άποψη

Και υπογράμμισε ότι «κάτω από τα ιδεολογικά προσχήματα, κρύβεται η βάρβαρη επίθεση στο χώρο της εργασίας και του εισοδήματος. Όταν χάσει λοιπόν ο πολίτης το όραμα για μία καλύτερη ζωή, παύει να προσδιορίζει τον εαυτό του και προσπαθεί να ετεροπροσδιοριστεί, κι έτσι έχουμε τον προσδιορισμό μέσω του μίσους. Του μίσους στον άλλον, στο διαφορετικό, την εκ νέου ψεύτικη πατριδοκάπηλη λατρεία στα σύνορα, στη σημαία, όχι με την αξία που έχουν. Ο φτωχός μισεί τον πιο φτωχό, ο πιο φτωχός τον πιο φτωχό και αυτή η κατάσταση κυριαρχεί στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα. Εάν προσθέσετε ότι ο Στηβ Μπάνον (σ.σ. ειδικός σύμβουλος σε θέματα διακυβέρνησης και στρατηγικής του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, και από τις 28 Ιανουαρίου 2017 αποτελεί τακτικό μέλος της ανώτατης επιτροπής εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ) έχει φύγει από την Αμερική και έχει εγκατασταθεί στις Βρυξέλλες, και στην Ιταλία φτιάχνουν σχολή δεξιών στελεχών με ακροδεξιά άποψη, θα καταλάβετε για ποιο λόγο ο πολίτης της Ευρώπης, που τόσο πολύ έχει ταλαιπωρηθεί, βρίσκει ένα ψεύτικό  καταφύγιο εκεί. Από την πλευρά της Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας και των Πρασίνων είναι φανερό ότι δεν αντιδράσαμε έγκαιρα για πολλούς λόγους. Οι Σοσιαλδημοκράτες είχαν αγκαλιαστεί με το λαϊκό κόμμα, ο Σρέντερ και ο Μπλέρ οδήγησαν την σοσιαλδημοκρατία στην καταστροφή της, αλλά μαζί με αυτό και την κοινωνία. Τώρα αλλάζει αυτό. Οι Πράσινοι ανεβαίνουν και έχουν τάσεις για συνεργασία με τις δημοκρατικές δυνάμεις. Αυτό πρέπει να πετύχουμε».