Come to Greece για να την βρεις, να νοσήσουμε together

Κακοήθειες για τον πόνο του άλλου. Με μάσκα, μπρατσάκια και ATM στη Νικήσιανη.

205
Credit: Getty Images - Getty

Αυτό ναι, είναι σχέδιο. Επιτέλους, ένας Υπουργός που τα λέει σταράτα και τα κάνει μάγκικα. Δεν θα κάνουμε τεστ, δεν θα βάλουμε κανέναν σε καραντίνα, θα κολλήσουμε, αλλά έχουμε τον ήλιο, την θάλασσα, το τζατζίκι.

Λέιντιζ και τζέντλεμεν, Χάρης Θεοχάρης. Ο άνθρωπος που μέχρι σήμερα δεν έκανε ούτε για τουρίστας-πόσο μάλλον για υπουργός τουρισμού- προχωρά σε μία τεράστια ανανέωση στο χώρο του τουρισμού! Ναι, ναι, όπως το διαβάσατε: Ανανέωση. Όσοι επιζήσουν. Οι υπόλοιπες κενές θέσεις θα αναπληρωθούν από νέους εργαζόμενους.

Άτε γεια Κουντουρά!

Σε όλες τις κρίσεις, εκείνο που μου αρέσει περισσότερο είναι το τρολάρισμα που τις συνοδεύει. Αν δηλαδή δεν έχουμε νεκρούς και δεν χάσουμε την Ορεστιάδα, θα μας μείνει το καυλάντισμα στο ίντερνετ.

Πήγαν λοιπόν κάτι αθεόφοβοι (γιατί σίγουρα είναι σατανιστές αφού κοροϊδεύουν την κυβέρνηση μας) και έκαναν trend το #evros_movies. Και γίνεται της κακομοίρας. Απ’ το βίντεοκλαμπ τους μπορείς να δεις τις ταινίες “Τρελές Φέρες”, “Ράμπο, το πρώτο στρέμμα”, “Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση (Πλεύρη)“, “Δεσμοί στρέμματος”, “Το στρέμμα ήταν οφσάιντ”, “Για μια χούφτα στρέμματα” κ.α.

Πάντως δεν είναι να γελάς μ’ αυτά τα πράγματα. Αν και έχω λύση ΚΑΙ σ’αυτό: να βάλουμε κάμερες στο γραφείο του Δένδια. Δεν κατάλαβα, φοβάται να δούμε πώς κάνει τη δουλειά του;

Εγώ γουστάρω το μούδιασμα των μπατριωτών στο fb. Μόλις έμαθαν ότι παίζει να μπήκαν Τούρκοι, άρχισαν να ανεβάζουν φωτογραφίες από παραλίες. Του στυλ “παιδιά δεν μπορώ, έχω πάει για μπάνιο”. Βέβαια, αν έμπαινε κανένας κακομοίρης πεινασμένος, θα ήταν εκεί με τη σφεντόνα. Όχι το λέω γιατί από κοτόπουλα χορτάσαμε. Καλά, προφανώς και στη μία και στην άλλη περίπτωση τον θέλουμε στην παραλία. Και ει δυνατόν σε κάποια απομακρυσμένη, δεν έχουμε και πολλά πάρε δώσε.

Τεσπα, ό,τι και να γίνει βάζεις επίθεση Σίλα Σεραφειμ, Μπογδάνο και Στεφανίδου και τους χτυπάς στην απελπισία.

Και που είναι επιτέλους ο Τζατζάρης να κρατήσει ψηλά την ελληνική σημαία; Είναι πράγματα αυτά ωρέ;

Λοιπόν να τελειώνουμε με την ιστορία με τον Έβρο: δεν ήταν Τούρκοι που στήσανε αντίσκηνο. Ο ΕΟΔΥ ήταν που έκανε τεστ στους κορμοράνους. Βέβαια, οι εβρίτες δεν τρώνε κορμοράνους, αλλά οκ. Εν πάσι περιπτώσει ό,τι και να ‘ναι θα δώσουμε 30 εκ. στα κανάλια να μας πουν τι γίνεται. Γιατί η ενημέρωση είναι η βάση της δημοκρατίας. Όλοι το ξέρουν αυτό.

Και αν πουν ότι δεν ήταν ελληνικό έδαφος εκείνο, τέλος. Δεν το συζητάμε. Και αν μας πουν ότι δεν υπάρχουμε, πάλι τέλος. Δημοσιογράφοι είναι, ξέρουν.

Όπως ξέρει ο Θόδωρος ο Μουριάδης. Ο οποίος μου θυμίζει μία πρώην μου που το πρωί μου έλεγε ότι θα με παντρευτεί και το βράδυ με χώριζε. Και ήμουν σπίτι και φώναζα Βοήθεια. Δεν ξέρω αν το πιάνετε.

Θα μπορούσε βέβαια ο δήμαρχος, για να μην φαίνεται σαν αναποφάσιστος στο ταμείο των Goody’s (ΒΑΛ’ΤΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ!!!), να διαλέξει έναν σύμβουλο να του λέει τι να κάνει. Εγώ ας πούμε θα διάλεγα αυτόν που του λέει να πηγαίνει να βλέπει τα χόρτα πώς κόβονται. Μ’ αρέσει.

Να σας πω ότι υπάρχει μόνο ένας γιατρός στην Καβάλα που μπορεί να μιλήσει για τον κορονοϊό. Δεν υπάρχει άλλος. Γι αυτό τον βλέπετε και τον ακούτε κάθε τρεις και λίγο.

Είχα ανακοινώσει ότι θα φτιάξω σπανακοτυρόπιτα. Σήμερα την έφτιαξα. Το είπα! Το έκανα! Συνεχίζω! (Θα επανέλθω)

Στο σημείο αυτό να δώσουμε συγχαρητήρια στον Νίκο τον Παναγιωτόπουλο που διάλεξε τον πρώην διευθυντή του γραφείου για διοικητή στο Ασημακοπούλου. Και τώρα εξηγείται γιατί τέτοια πρεμούρα να βάλουν διοικητές στα καμπς.

Και να συγχαρώ επίσης (back to back ο άτιμος) για την επιλογή του Πέτρου του Πετρόπουλου για το γραφείο Τύπου του υπουργείου του. Όχι, μπράβο.

Εν τω μεταξύ στο μοίρασμα των θέσεων ριγμένος είναι ο Πασχαλίδης. Ξέρω τι λέω.

Τα δελτία Τύπου της Ιωσηφίδου (το όνομα μου Αναστασία) μου θυμίζουν τα βιβλία της Αγίας Γραφής: είναι τεράστια, δεν βγάζουν νόημα, κανείς δεν τα διαβάζει, αλλά όλοι μιλούν γι αυτά.

Και κλείνουμε με το τοπικό λουλούδι, το εντελβάιζ της πολιτικής, τον πρέσβη της Καβάλας στα εξωτερικά, τον τεράστιο, τον έναν, τον μοναδικό, τον Μακάριο Λαζαρίδη.

Έχω γράψει άπειρες φορές για την φάση του. Τον έχω ειρωνευτεί, του την έχω μπει, τον έχω προκαλέσει. Ε μετά από το ATM στη Νικήσιανη, νιώθω μόνος ρε παιδιά. Με διέλυσε. Τι έκανες πάλι ρε Μακάριε; Πώς μας πετσόκοψες έτσι;